Beyaz Dilekçe (Ciltli)

Elini uzattığında avucunda tuttuğun iki yaprak, ateşten bir dilekçe gibi yanıyor. Umutla karışık mahcubiyetin, yüreğinden süzülüp gökyüzüne uzanan bir yakarışa dönüştüğü anlar... Bu satırlar, varlığın sırrına ermek için açılan ellerin, kendini bile şaşırtan bir samimiyetle çırpınışını anlatıyor. Kim olduğunu ararken hem kahkahalar hem gözyaşları eşlik ediyor yolculuğuna; dağlardan dökülen sular misali, içindeki fırtınalar durulmuyor. Her nefes alışında med, her nefes verişinde cezir yaşayan bir deniz gibi çalkalanıyor ruhu. Aşkınla dolup taşarken, kara toprak yatağına, kara bulut yorganına bile razı. Günahın ağırlığı sırtında nasır tutsa da, tövbeyle açılan kapıdan içeri süzülüyor umut. Sen ki, kâinatı var edip rızık veren, kimi karanlığa mahkûm ederken kimi nurla donatan... Yanlış yollara sapmasın diye kitaplar indiren, el açanı geri çevirmeyen. Peygamberler silsilesiyle insanlığı aydınlatan, gökyüzüne.