Between The Acts

Virginia Woolf’un son romanı, sessizlik ile gürültünün dansını ustaca kurguluyor. Bir yanda, evin derinliklerinde duran alabaster vazo: soğuk, pürüzsüz, içindeki boşluğu bir damla sessizlik gibi saklayan. Öte yanda, öğleden sonraki şenlik için telaşla hazırlanan kalabalık; hareket, konuşma ve aceleci ayak sesleri. Mrs Swithin’in zihni ise bu iki uç arasında savruluyor. Düşünceleri, yakalamaya çalıştıkça kayan, sözcüklere dökmekte zorlandığı bir akış içinde. "Söyleyemeyiz," diye itiraf ediyor kardeşine, "gözlerin ardında kalanı... dudaklara değil, yalnızca içe ait olanı." Roman, görünenin ardındaki o gizli titreşimi, kelimelerin yetmediği yerde duyumsatmayı başarıyor.