Beşeri Topluluklarda Yol Zafiyetleri ve Çıkış Yolları

Toplumların ayakta kalabilmesi, doğruyla yanlışı ayırt edebilme yeteneğine bağlıdır. Ancak bu farkındalık körelince, günlük hayatımızda yalanlar sıradanlaşır, ahlaki sınırlar bulanıklaşır. Başarı umutları sönmeye yüz tutarken, çabalarımız boşa çıkar; nimetlerin bolluğu bile bizi yanıltır, şükretmeyi unutturur. Gözlerimiz gerçekleri görmez olur, kulaklarımız duymaz, zihinlerimiz uyuşur. Tembellik ve rehavet, adeta zincirlerimiz haline gelir. Dünyanın çekiciliği aklımızı başımızdan alırken, gönül yollarında bile engeller yükselir. Sonunda asıl hedeften sapar, doğru olandan uzaklaşırız. Bireyler, topluluklar ve kurumlar, öz kimliklerini kaybeder. Her birimiz bu dünyada bir yolcuyuz; varmak istediğimiz yere güvenli bir rotayla ulaşmak ise sorumluluğumuz. Yolumuzu doğru seçersek rahmet, yanlışa saparsak cezaya varırız. Peki, bu yolda tuzaklara düşmemek, kaybolmamak için ne yapmalı? Sorunun cevabı, içimizdeki.