Bennu

Dünyanın çarkları yeniden kanlı bir döngüye kapılmışken, umut hâlâ en sadık yol arkadaşımız. Zaman erken sönmüş hayatlar için tutulan yas, yeni doğanların çığlığına karışırken, haksızlık her yanı sarmış bir sarmaşık gibi. Yollar tıkanmış, adımlar ağırlaşmış olsa da yürümekten başka çaremiz yok. Akıl, haklılığın sınırlarında savrulsa da, tarih suskun tanıklarını biriktirmeye devam ediyor. Kör avukatlar, dilsiz savunmalar, sağır hâkimler arasında adalet, uzak bir mahşere ertelenmiş gibi. Yine de direnmek, var olmanın tek kanıtı sanki. Elif Yıldırım’ın *Bennu*’su, bu kaosun ortasında kaybolmadan, nefes almanın imkânını arıyor.