Benim Üniversitelerim

Maksim Gorki’nin hayat dersi, duvarları kitaplarla örülü üniversitelerde değil, sokakların çamurunda, işçi barınaklarında ve hapishane koğuşlarında şekillenir. Onu eğitenler, toplumun kenarına itilmiş, açlıkla boğuşan, umutlarını kaybetmemiş ama sistemin acımasızlığına tanıklık etmiş insanlardır. Bir lokma ekmek için didinen köylüler, baskıya başkaldıran devrimciler, günahlarıyla boğuşan serseriler... Hepsi, Gorki’nin gözünde birer öğretmendir. Devrimin kıvılcımlarının uçuştuğu bir dönemde, bu çalkantılı dünyanın ortasında yazar, kendi kaderini değiştirme mücadelesine girişir. Rus toplumunun sancılı dönüşümüne tanıklık eden bu anlatı, sadece bir bireyin değil, bir ülkenin umutlarının ve çaresizliklerinin de hikâyesidir. Gorki, acıyı, direnişi ve insana duyulan inancı sayfalara öyle bir işler ki, okurken kendinizi o kalabalığın içinde bulursunuz.