Beni Hikayeden Çıkart

Oymacının ellerinde ağaç, can bulduğu anı anlatıyor sanki. Her talaşın dökülüşünde, yüzeye gizlenmiş bir desen beliriyor; yılların kirini silkelercesine. Şahika’nın bukleleri gibi kıvrılan yongalar, ustasının önüne dökülürken, odadaki ışık toz zerrecikleriyle dans ediyor. Adamın tok sesi, ağacın içindeki hikâyeyi fısıldıyor adeta. Sözcükler yetersiz kaldığında bile, kalemin ucu fazlalıklardan arındırıyor her şeyi. Okuyacaklarınız, sizi öykünün derinliklerine çekerken, bir daha çıkmak istemeyeceğiniz bir dünyaya açılan kapıyı aralıyor.