Beni Affeder misin Sevgili?

Telefonu kapatırken son sözü bu olmuştu: *"Artık affetmeye ihtiyacın yok mu yani?"* Peki ya ben? Günlerdir içimde bir fırtına, yüreğimde kırılmamış bir umutla yollara düşmüş, engelleri aşmaya çalışmıştım. Oysa ne bir yol açılmıştı önümde, ne de bir kapı aralanmıştı. Her adımda kendi karanlığımla yüzleştim: merhametsizdim, kindardım, nankör. Senin bana sunduğun lütufları başkalarından esirgemiş, verdiklerini saklamıştım. Tüm o ihanetlerime, vefasızlıklarıma rağmen... Biliyorum, affedebilirsin. Ama affeder misin gerçekten? Kalbimdeki yükü hafifletecek tek bir söz, bir bakış, bir dokunuş arıyorum. Günahlarımın ağırlığı altında ezilirken, senin sonsuz bağışlayıcılığının gölgesinde soluklanmak istiyorum. Belki de asıl soru şu: Ben, kendimi affedebilecek miyim?