Beng ü Bade

Fuzuli'nin kaleme aldığı Beng ü Bade, 1508 yılında Safevî hükümdarı Şah İsmail Hataî'ye ithaf edilmiş bir mesnevidir. Simgesel bir dil kullanarak irfan ve aşk konularını işleyen eser, halkı uyandırma amacını taşır. Osmanlı dönemi Türkçesinden günümüz Türkçesine uyarlanan kitap, Fuzuli'nin gençlik döneminde yazılmış ve "Esrar ve Şarab" olarak da bilinen bir eserdir. Yazar, içki ehli olanları eğlence makamının sakini olarak tanımlar ve Mey ile Kevser arasındaki farkı vurgular. Kitap, Fuzuli'nin anlayışını çerçevesinde şerhedilmiş ve açıklamalarla zenginleştirilmiştir.