Bendeki Benler

Leyla Aslan’ın satırlarında zaman, bir nehir gibi akıp giderken durur da. Bir an, bir ömür kadar ağırlaşır; bir ömür, bir an kadar hafifler. "Bendeki Benler", bu kırılgan dengeyi ustaca yakalar. Kimliklerin, anıların ve hayallerin iç içe geçtiği bir yolculukta, "ben" ile "sen" arasındaki ince çizgi silikleşir. Bazen bir alet, bazen bir araç oluruz; bazen de sadece bir tutam umut, bir avuç hatıra. Kitap, zamanı ölçmekten çok anlamlandırmaya çalışan bir sayaç gibidir. Her satır, bir masalın içinden süzülür; her kelime, geçmişle gelecek arasında köprü kurar. Aslan, okuru kendi içine çekerken, "ben"in aslında ne kadar da çok "sen" barındırdığını gösterir. Kısa ama yoğun bir okuma deneyimi sunan bu eser, insanın kendi parçalarını ararken bulduğu yabancı yüzlerle dolu.