Ben Yazmadım

Hapishane duvarları arasında sıkışmış bir beden, zihninde ise bir değil, birden fazla ses çınlıyor. Çocukluk anıları, dokunuşların bıraktığı izlerle kararıyor; sevgi yerine acı, güven yerine korku yerleşiyor. Hakkı Altmışdört, büyüdükçe içine çöreklenen öfkeyi, intikamın en çıplak hâlini, parçalanmış bir bilinçle satırlara döküyor. *Ben Yazmadım*, yazılmamış bir hikâyenin peşine düşüyor. Kâğıda dökülmeyen cümleler, suskunluğun gürültüsünü anlatıyor. Üç ayrı ses, tek bir gerçeklikte buluşuyor; kim yazdı, kim yaşadı, kim unuttu? Cevaplar, sayfaların arasında kayboluyor.