Ben Sende Bittim İstanbul

Eylül, içindeki hüznü gizleyemeyen bir ay gibiydi. Her gülüşün ardında binlerce kırık saklıydı sanki. Ağaçlar yapraklarını kızıla boyarken, hayat da kendi sonbaharına doğru ilerliyordu. Bu mevsim, yüreğe bıraktığı ağırlığıyla, geçip giden zamanın bir yansımasıydı. Her şey değişirken, geride kalanlar da bir o kadar derinleşiyordu. Acı mı, özlem mi, yoksa vazgeçiş miydi bilmek güçtü. Eylül, sadece bir ay değil, içindeki fırtınaları susturamayanların hikâyesiydi.