Ben Kedim Fare Melek ve Dünya

Yolculuk başlıyor, hem de nasıl bir yolculuk... Tozlu, yorgun, sesleriyle insanın içini ezen bir yol bu. Gidenlerin, gelenlerin ayak izleriyle dolu; her adımda bir hikâye, her dönemeçte bir küfür, bir gözyaşı, bir lanet. Üstünde taşıdığı yük ağır: insanların acıları, pişmanlıkları, yenilgileri. Lağım kokusu, kusmuk izleri, çiğnenmiş onurlar... Yol, her şeyi sineye çekmiş, suskun bir tanık gibi uzanıyor. Kimine göre bir çıkış, kimine göre bir batak. Salih Öztürk, bu yolculukta kendini parçalara ayırıyor; geçmişin gölgeleriyle, bugünün sancılarıyla, yarının belirsiz umutlarıyla. Kimi zaman durgun bir nehir gibi sessiz, kimi zaman coşkun bir sel gibi kabaran anlatılarında, insanın kendinden öncesini ve sonrasını bir araya getiriyor. Acıyı, sevinci, umudu omuz omuza taşıyan bir yolculuk bu. Yolun kendisi gibi, hem kirli hem kutsal; hem yenilmiş hem direnmiş.