Ben Kanarım Bir Köşede

Mehmet Uğurlu’nun bu ince ama derin romanı, sessiz bir isyanın izlerini sürüyor. Doğarken kötülük taşımadığını söylese de, her adımında bir şeyler ters gider sanki. Elmayı ısırmaya bile gücü yetmezken, dilinde kemiren kelimelerle boğuşur. Acısını ovuşturduğunda yağmur ertelenir, güneş açar; rüyasına sığındığında ise gerçekler yüzüne tokat gibi çarpar. Dağları övse gölgeleri üstüne çöker, şeytana lanet yağdırsa taşlanır sokaklarda. Her şeyin içinde bir yanlışlık, her dokunuşta bir yara varmış gibi. Kırılgan bir sesin, kendi gölgesiyle hesaplaşmasını anlatan bu kitap, sessiz çığlıkların peşine düşüyor.