Ben Hain

Kendi kabuğuna çekilmişti, çünkü dışarıdaki zulme karşı koyacak hali kalmamıştı. Zamanla, zalim de mazlum da gözünde silikleşti; hayatı, renksiz bir rüyanın içinde geçen bir tutsaklığa dönüştü. Ne kendini ne başkalarını değerli görebildi artık. Boşluğun ortasında, yalnızlığın soğuk kucağında debelenirken, karanlığın sarmaladığı bu dünyayı benimsemeye başladı. İnsanlara dair ne umut, ne korku, ne de planlar vardı içinde. Umursamazlık, onun tek korunaklı kalesiydi. Ta ki hiç beklemediği bir anda, tanımadığı bir aşkın, yabancı yüzlerin ve beklenmedik olayların girdabına kapılana dek. Kara Ökkeş’in hayatı, bu karşılaşmayla birlikte değişti. Acı veren bir hiçlikten, anlam arayışına doğru uzanan sancılı bir yolculuk başladı. İhanet mi, sadakat mi, yoksa yalnızlığın derin sessizliği mi galip gelecek, bunu zaman gösterecekti.