Ben Çıkana Kadar Büyüme e mi... & Görüş Günlerinde Büyüyen Çocuklar

Adil Okay’ın bu kitabı, cezaevlerinin soğuk duvarları ardında unutulan seslere kulak veriyor. Üç yıl süren titiz bir çalışmayla, Türkiye’nin dört bir yanındaki cezaevlerinde bulunan yüz kadar siyasi tutuklu ve hükümlüyle mektuplaşarak onların hikâyelerini derinlemesine inceliyor. Ancak anlatılanlar yalnızca mahkûmlarla sınırlı kalmıyor; dışarıda, görüş günlerinin acımasız bekleyişinde büyüyen çocukların da sesi oluyor. Hapishane kapılarında geçen çocuklukların, anne ya da baba hasretinin nasıl bir yara bıraktığını, onların kendi sözcükleriyle aktarıyor. Kitapta, yıllardır içerde kalan Tahir Canan’ın umutsuz bekleyişi, bebeğiyle birlikte cezaevine düşen Gazal Dülek’in mücadelesi, kanser hastası şair Erol Zavar’ın tahliye edilmeyen bedeni gibi gerçekler, istatistiklerin ötesinde bir insanlık tablosu çiziyor. Her mektup, her anı, sadece yazarı değil, okuyanı da derinden sarsacak türden. Çünkü burada sayılar.