Ben Bir Kelebek Sevdim

Aşk, bazen bir kelebeğin kanat çırpışı kadar narin ve geçicidir. Onu bütün samimiyetimle kucaklamıştım; yarın gideceğini bilerek, yine de her anını doldurmuştum onunla. Ömrümün yarısı, belki de en canlı yarısı, ona adanmıştı. Ama vedalar, gidenin değil kalanın sırtında ağırlaşır hep. Seni çölde bir vaha sanmıştım, meğer orman yangınıymışsın. Her şeyi yanımda götürdüm, bir tek ihanetini bavula sığdıramadım. Sessizce kırıldım; nasıl olsa duymayacaktın. Gülüşlerimizin izleri silindi, geriye sadece sorular kaldı: Hangi acının tekrarıydın? İçimdeki son seni de al götür, yoksa özlerim. Artık gözümden düştün, kim tutarsa tutsun umurumda değil. Şair oldum belki, ama senin aşkın artık şiirlerimde değil. Güvenmiştim, bu da benim hatamdı. "Ben demiştim" dememek için sustum. Dünya sizin olsun, ben sadece uğradım. Hayat böyle gelmiş, böyle gider. En güvendiğin ses bir gün "Yanlış numara" der. Ah kelebeğim, içi.