Ben Aslında Duydum Adını

Bu roman, bir kişinin kendi iç dünyasıyla baş başa kaldığı anları anlatıyor. Kapının diğer tarafında kimsenin olmadığı hissini verirken, aslında her şeyin içerde olduğu gerçeğini yüzümüze vurur. Kahramanımızın bir memleketi, güzel anıları yok; yalnızca yaşadığı anda var olan bir hayatı var. Kaybettiği sevgilisini ararken, her şey eski haline dönmüş gibi görünse de, aslında her şey hem başladığı hem de bittiği noktada takılı kalmıştır. Acılar, sahip çıkılan ve boğulmamak için paylaşılan ortak bir paydadır. Bu hikayede, bazı kahramanların acı çekmediği, sadece günlük hayatın içinde kayboldukları hissedilir.