Ben Anadolu

Anadolu’nun derinliklerinden yükselen bir ağıt bu roman. Yılların sırdaşı, yüreklerin dostu, toprağın bağrında yeşeren umutlar ve ihanete uğrayan hayaller bir arada. Kara gözlü dadaşların, ak alınlı bacıların, ecdattan miras kalan vatanın kaderi, acı bir feryatla dökülüyor sayfalara. Yel gibi esen hüzün, kokusu sinmiş satırlara; ananın kucaklayışı kadar sıcak, ama bir o kadar da yaralı. Yusufoğlu’nun sitemi, dargınlığın soğukluğunda kaybolurken, insanlık Resul’ün ümmeti olmanın ağır yükünü taşıyor. Her kelime, bir kurbanın sesi; her satır, ihanete uğramış bir inancın yankısı. Toprağın, kanın ve gözyaşının harmanlandığı bu hikâye, Anadolu’nun yüreğindeki yangını anlatıyor. Sıradan bir roman değil, bir milletin hafızasına kazınmış acının edebiyata dökülüşü.