Bellek Tiyatrosu

Simon Critchley, terk edilmiş ofisinde, vefat etmiş bir filozof dostunun geride bıraktığı gizemli bir koleksiyonla karşılaşır. Üzerlerinde burç sembolleri işlenmiş kutular, yayınlanmamış notlar ve tuhaf kartlar... Hepsi eksik bir parça gibi, sanki bir yerlerde son bir kutu daha olmalı. Aralarında, antik çağların unutulmuş hatırlama tekniklerini anlatan bir metin ile filozofların yaşamlarına dair kehanetler barındıran astroloji kartları da vardır. Ele geçirdiği kartlardan biri, kendi kaderini göstermektedir; alaycı bir tavırla baksa da içten içe tedirgin olmuştur. En sonunda, aradığı son kutuyu açtığında ise 16. yüzyılda Giulio Camillo’nun tasarladığı, insanlığın tüm bilgisini barındıran "bellek tiyatrosu"nun minyatürüyle yüzleşir. Bu andan itibaren gerçekle kurmacanın sınırları bulanıklaşır. Critchley, felsefi derinliğiyle bilinse de bu kez farklı bir yol seçer: Kurgusal bir anlatı, otobiyografik izler,.