Belleğin Bahar Temizliği

Sevtap Ayyıldız’ın satırlarında, umut bir yolculuğa dönüşür; gökyüzünden süzülen bir ışık gibi, içini aydınlatır, adımlarını yönlendirir. "Gel," der sanki bir ses, "artık durma, yürü." Ve sen, çocukluğunun o renkli sirkinde, ipin üzerinde dengede kalmaya çalışırsın; kollarını açmış, geçmişe dönüp bakmadan, küçük adımlarla ilerlersin. Bu kitapta, şarkılar birer yol gösterici olur; acıyı, kaybı, yokluğu sarıp sarmalayan, anıları mühürleyen ezgiler. Yazar, geride kalan öyküleri toplar, onları bulutlara çevirir, yağmura dönüştürür; sonra da fasulye sırığına benzetip masalsı gökyüzüne uzatır. Belleğin Bahar Temizliği, hafızanın tozlu raflarını karıştırırken bulur seni; tanıdık ama biraz kırgın yüzlerle karşılaşırsın sokaklarında. Her öykü, bir hatıranın izini sürer; bazen hüzünlü, bazen umutlu, ama her zaman gerçek. Ayyıldız, sözcükleriyle bir dünya kurar; o dünyada, geçmiş ve bugün iç içe geçer, kaybolanlar.