Belki de Gerçekten Mümkündür Dönmek

Gece yarısının ağırlığı odaya çökmüştü. Masadan kalktığında, parmakları mürekkep lekeleriyle doluydu. Pencereyi kapatırken, dışarıdaki karanlığın içinde bir umut ışığı aradı. Gün mutlaka ağaracaktı; belki o zaman bir başkası, bu sayfalara göz atma cesaretini bulurdu. Kitaplığına yerleştirdiği defterler, sessizce bekleyen hikâyelerle doluydu. Kim bilir, diye geçirdi içinden, belki bir gün biri onları okur ve anlam verirdi bu satırlara. Belki...