Belki de Dünyanın Sonundayım

16. yüzyılın başlarında Osmanlı İmparatorluğu, Arap topraklarını hâkimiyeti altına alarak bölgede uzun soluklu bir düzen kurdu. Yaklaşık dört asır süren bu dönem, geniş coğrafyada görece barış ve istikrar sağladı. Ancak 19. yüzyılla birlikte sömürgeci güçlerin müdahaleleri ve milliyetçilik akımları, bu birlikteliği derinden sarstı. I. Dünya Savaşı sonrası ise Osmanlı’nın Arap dünyasıyla olan bağları tamamen koptu. Uzman tarihçi Zekeriya Kurşun’un bu çalışması, bu kopuşun izini sürüyor. Napolyon’un Mısır işgalinden Vehhabi isyanlarına, İngiliz ve İtalyan müdahalelerine kadar uzanan süreçte, Osmanlı’nın Arap coğrafyasındaki otoritesinin nasıl sarsıldığını ele alıyor. İmparatorluğun son yüzyılında, merkezin Arapları bağlılıkta tutma çabaları, milliyetçilik dalgasının yarattığı gerilimler ve II. Abdülhamid’in hilafet siyasetine verilen tepkiler, detaylı bir bakışla inceleniyor.