Belki Bir Gün Uçarız

Gökyüzüne bakarken düşündüklerinizden emin misiniz? Yıldızlar belki de unutulmuş acıların, deliliğin izleri; insanların umutsuzlukla göğe savurduğu kurşunların açtığı yaralardır. Bilim yeni yıldızlar keşfettikçe, aslında farkında olmadan sadece daha fazla yaranın kaydını tutuyor olabilir. Şehirler beton kafeslere dönüşürken, sokaklar labirente, kalpler ise kapısına kimsenin çalmadığı evlere benziyor. Adaletin adı bile yalan mı artık? "Benim abim şampiyon!" diye haykıran bir ses, hayatın kitaplardaki gibi olmadığını haykırıyor. Aylin Balboa’nın bu ilk romanı, sıkışmışlığın içinde patlayan bir çığlık gibi. Sözcükler sokakta yürüyor, damarlar nabız gibi atıyor, her cümle bir meydan okuma. Huzursuz, keskin ve durdurulamaz bir enerjiyle yazılmış bu kitap, alışılmışın dışında bir sesin peşinde. Yaşamın yavanlığına isyan eden, acıyı da coşkuyu da aynı yoğunlukla kucaklayan bir anlatı.