Beklerken Söylenen

Gökyüzüne takılıp kalan uçurtmalar gibi, beklemenin ağırlığını taşıyan sayfalar arasında dolaşır bu kitap. Zeynep Yıldırım’ın kaleminden dökülen her sözcük, zamanın durduğu anları, unutulmuş mektupların tozunu ve kentin gürültüsünde kaybolan sesleri anımsatıyor. İncecik parmakların arasına sıkıştırılmış satırlar, bir gün okunma umuduyla bekleyen hikâyeleri fısıldıyor sanki. Düşünceler, sokakların ezberini bozmak için yola çıkmış gibi akıyor sayfalardan. Geçmişin dalgın izleri, yeni bir gün doğmadan önceki sessizlikte yankılanıyor. Her kelime, biriktirilmiş anıların gölgesinde, beklemenin o bitmeyen ağırlığını taşıyor. Kâğıda dökülen her şey, belki bir gün açılacak bir kapı gibi; ama şimdilik sadece susuyor, bekliyor.