Bay Gri'nin İzinde

Bulut, kitapların büyülü dünyasında kaybolmayı seven bir çocuktu. Annesi uyku saatini hatırlatsa bile, yorganın altında el feneriyle okumaya devam ederdi. Her satır, gözünde canlanan renkli evrenlerle onu başka diyarlara götürür, sıkıntı nedir bilmezdi. Yazarlar, ona bilinmeyen kapıları aralayan sihirbazlar gibiydi. Ama içlerinde özel bir yeri olan biri vardı: Bay Gri. Bulut, onun gibi yazabilmeyi hayal ederdi. Ne var ki, yaşadığı küçük kasabanın tekdüzeliği içinde ilham bulmak zordu. Bir gün, eski bir dükkândan aldığı gizemli mürekkep şişesiyle masasına oturduğunda, kelimeler kendi kendine akmaya başladı. Kaleminden dökülenler, tıpkı Bay Gri’nin hikâyeleri gibi nefes kesiciydi. Peki, bu bir mucize miydi? Yoksa asıl mucize, Bulut’un pes etmeyen yüreğinde mi saklıydı?