Bay Düdük

Musa’nın düdüğü bir anda ortalığı değiştirdi. Stadyumu dolduran kalabalıkla birlikte yola koyulduk, ama araç bulmak imkânsızdı. Her boş taksiye yüzlerce el kalkıyor, sıra almak günler sürebilirdi. Derken Musa cebinden çıkardığı düdüğü öttürdü; hızla giden bir taksi anında durdu önümüzde. Şaşkınlıkla bindik. Şoför, Musa’yı görünce parayı bile almadı, "Kurban olayım, ne parası!" dedi. Nişantaşı’nda indiğimizde merakım dayanmadı: "Bu adam seni nereden tanıyor?" Musa gülümsedi, "Kimse tanımıyor," diye fısıldadı. "Peki ya trafik müdürü falan mısın?" diye sordum. Parmağını dudağına götürüp sus işareti yaptı. Gizemli bir sır gibiydi bu düdük, ama işe yarıyordu.