Batı'da ve Türkiye'de kaynakça tarihi

19. yüzyılın sonlarında tarih biliminin öncülerinden Charles-Victor Langlois, insanlığın yazılı birikimini korumanın ve erişilebilir kılmanın önemini vurgulayan bir soru ortaya atar: Yüzyıllar boyunca biriken devasa bilgi hazinesi, herkesin kolayca ve doğru biçimde yararlanabileceği bir düzene nasıl sokulmalı? İşte bu arayış, kaynakça çalışmalarının doğuşunu ve gelişimini tetikler. Geçmişin unutulmaya yüz tutmuş metinlerini gün yüzüne çıkaran, onları sistemli bir biçimde sınıflandıran bu alan, 19. yüzyılda temellerini atar, kurallarını oluşturur ve 20. yüzyılın ortalarından itibaren büyük bir dönüşüm geçirir. Artık yalnızca bir kataloglama yöntemi olmaktan çıkan kaynakça, bilimsel araştırmaların ayrılmaz bir parçası haline gelir ve bilgi dünyasında köklü bir değişimi beraberinde getirir.