Başkanlık Sistemi

Türkiye’nin siyasi serüveni, çoğunluğun sesini tek bir merkezde eritme çabasının öyküsüdür. Farklı düşüncelerin bir arada var olabildiği, uzlaşmanın değil tek bir iradenin egemen olduğu bir sistemde, demokrasi adına yapılanlar çoğu zaman yönetenlerin meşruiyet arayışına dönüşür. Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana süregelen merkeziyetçi anlayış, katılımcı bir yönetim yerine güçlü lider figürlerini ön plana çıkarırken, hukuk ve parti yapıları da bu eğilimi pekiştiriyor. Siyasal partiler yasası ve iç düzenlemeler, genel başkan otoritesini güçlendirerek lider sultasını kalıcı hale getiriyor. Çoğulculuğun değil, tek sesin hâkim olduğu bir ortamda ulusal birlik nasıl sağlanabilir? Sorunların biriktiği günümüzde, demokrasiyi yeniden tanımlamak yerine neden tek elde toplanan güce yöneliyoruz? Bu kitap, Türkiye’nin siyasi kültüründeki derin çelişkileri sorgulayarak, katılımcı ve çoğulcu bir yönetim modelinin mümkün olup olmadığını irdeliyor.