Başkan’ın Odası

Her evin bir köşesinde, sanki bir gelenekmiş gibi, Başkan için ayrılmış bir oda durur. Ne zaman inşa edildiği, kimin için tasarlandığı belirsiz; sadece var olduğu, kapısının her an açılabileceği hissini uyandırır. Çoğu zaman fark etmeyiz bile, tıpkı evin diğer odaları gibi sıradanlaşır. Girişe yakın, sokağa bakan bir penceresinin olması yeterlidir. Başkan neden başka odaları değil de burayı seçer, neden sadece buraya gelir, kimse tam olarak bilmez. Belki de o, zaten her zaman doğru yeri bulmanın bir yolunu bilir. Bu gizemli odayı gereğinden fazla düşünen bir çocuk var. Mahalledeki her evde aynı boşluğu fark eden, bu sessiz bekleyişin ardındaki anlamı sorgulayan bir anlatıcının gözünden, zamanın ve mekânın belirsizliğinde kayboluyoruz. Ricardo Romero, sade ama derin bir dille, alışkanlığın ardındaki sıradanlığın nasıl da tuhaf bir bekleyişe dönüştüğünü gösteriyor. Odalar, kapılar, pencereler; hepsi birer.