Başka Zaman Çocukları

Özcan, hatırlıyor musun o eski günleri? Çay bahçelerinde sarmaşıkların gölgesinde oturup saatlerce sohbet ettiğimiz, akşamları ıhlamur kokusunun sardığı çarşıda dolaştığımız zamanları? Kuşlar alçaktan uçar, eski pikaplardan yayılan hüzünlü ezgiler sokakları doldururdu. Teypler henüz yaygınlaşmamıştı, taşranın ahşap evleri arasında geçen günlerimiz ağır aksak akardı. Yine de içimizde bir umut kıpırdanırdı; geleceğe dair düşler kurardık, melankoliye inat. Gel, bu anıları yeniden canlandıralım, birlikte konuşalım Özcan...