Barış'ın Gezintisi & Otizm Hakkında Bir Öykü

Sevgi, parka gitmeyi dört gözle beklerken bir yandan da otizmli küçük kardeşi Barış’ı yanında götürüp götürmemekte kararsız kalır. Barış, çevresindeki pek çok şeye ilgisiz görünür; örneğin lokantada masadaki lezzetli sandviçler ya da dondurmalar yerine tavanda dönen pervaneyi izlemekten kendini alamaz. Parkta ablasının nazik dokunuşları onu rahatsız ederken, sert zemine yüzünü dayayıp yatmaktan büyük keyif alır. Sevgi, kardeşinin bu farklı davranışlarını anlamakta zorlansa da, Barış kaybolduğunda onu bulmanın tek yolunun onun penceresinden dünyaya bakmak olduğunu fark eder. Farklılıkların içinde saklı güzellikleri keşfederken, sevginin ve anlayışın sınırlarını da yeniden çizer.