Baretta Baretta

Aykut Akgül’ün *Baretta Baretta* romanı, insanın varoluş sancılarını saran bir yolculuğa çıkarıyor okuru. Anlatıcının ruhu, terk edilmişlikle delik deşik olmuş bir duvara asılı kalır; bedeni ise o duvar yıkılana dek bekler, adeta donup kalmış gibidir. Toprağın çekip götürdüğü her söz, geride yalnızca sessizlik bırakır. Bu sessizlik, zamanla bedenin kendisi olur. Yazar, kırık cümlelerle örülü bir dünyada, kaybolmuşluğun izini sürerken, okuru da o boşluğun içine çekiyor. Acının, yalnızlığın ve umutsuzluğun ağırlığı altında ezilen bir hayatın, nasıl da ince bir çizgide sallandığını gösteriyor. Kimi zaman bir nefes kadar yakın, kimi zaman uçurum kadar uzak hissettiren bu hikâye, insanın kendiyle yüzleşme anlarını acımasız bir dürüstlükle aktarıyor.