Bar Sonatları

Bar tezgâhının loş ışığında, Jay ve arkadaşı arasında geçen bir an, hayata dair her şeyi özetler gibiydi. Gözleri nemlenirken dudaklarından dökülen sözler, Irish Coffee’nin soğuyan sıcaklığına benziyordu: İlk yudumda yakıcı, tatlı bir başlangıç, sonra her şeyin yavaş yavaş griye dönüşmesi gibi. Hayat da böyle değil miydi zaten? Başta keskin, çarpıcı, umut dolu; zamanla ise tadı kaçan, ılık bir rutin. Le Tellier’nin satırlarında, bu basit ama derin gözlemin peşine takılıp, insan ilişkilerinin karmaşasında kayboluyorsunuz. Her cümle, bir içki kadehinin dibinde kalan son damlalar gibi, hem hafif hem de ağır.