Balzamin

Gün ortasıydı, ama ne yapacağımı bilmiyordum. İşsizdim. Üniversite bana teoriyi öğretmişti, peki ya pratiği? Devletin kapıları yüzüme kapanmıştı, özel sektör ise sermayenin gölgesinde ezilen bir avuç insana dönüşmüştü. İlk okulu bitirmiştim, ikincisi ise bir türlü tamamlanmıyordu. Tam bitirecekken, içimdeki tembellik ağır basıyor, "Olmaz" diyen sesler yükseliyordu. Kendi işimi kurmalıydım belki, ama fikirler havada uçuşurken cebim bomboştu. Kahve köşelerinde ahkâm kesenler, devletin çarklarını eleştirirken, bizler ise çaresizce izliyorduk. Parasızlık, her şeyin önüne geçmişti. Ne yapmalıydım? Soru, zihnimde dönüp duruyordu.