Balıklar da Öpüşmüyor Artık

Denizler eskisi gibi değil artık. Ekranlarda izlediğimiz belgeseller bile tanınmaz hale geldi; yalnızca eski kayıtlarda bir parça canlılık kalmış. Düşüncelerimiz kızıl bir sisin ardında kaybolurken, içimizdeki bir coğrafya daha sessizce solup gidiyor. Yarınlar diz çökmüş, beklentilerimiz bir yanılsamanın gölgesinde sürükleniyor. Pürüzlü satırlar, yarım kalmış ezgiler... Gökyüzünü, gerçek bağışıklığın ötesindeki o saf varlığı kim tutabilir ki? Şimdi içimizde bir iklim daha savrulup gitti. Fark edilmeden yaşamak mümkün mü? Günler kalabalıklaşmadan önce daha diriydi sanki. Artık yarına, bir tabloya bakar gibi bakıyoruz. Ne yazar anlıyor ne de ressam; yatakta yatan o gizemi çözebilen yok. Mevsimler kopup gitti, dağılmadan önce bile yok oldular.