Bal Yiyen Kuş

Güneybatı Kafkaslar’ın sarp yamaçlarında, Yalnızçam Dağları’nın eteklerinde uzanan Ardanuç, zamanın unuttuğu bir ilçe. Adı eskilerde Ardanution olarak geçen, Roma’dan Osmanlı’ya uzanan bir geçmişin izlerini taşıyan bu topraklar, yüzyılların biriktirdiği hikâyelerle dolu. Nehirlerin kıvrıldığı, doğanın cömertçe sunduğu bir coğrafya burası; halkın Adakale, Osmanlı’nın Gevhernik dediği, doğanın bir kalesi gibi dimdik ayakta kalan bir yer. Süleyman Havadar, bu unutulmaya yüz tutmuş dünyayı anlatıyor *Bal Yiyen Kuş*’ta. Çocuksu bir masumiyetle örülü, acıyla gülüncün iç içe geçtiği bir öykü bu. Değişen zamanların, kaybolan geleneklerin, artık yaşanmayan ilişkilerin peşine düşüyor yazar. Her satırda, o günlerin sıcaklığını, insanların birbirine dokunuşunu, doğanın kucağında geçen hayatın izlerini sürüyor. Geçmişin tozlu sayfalarında kalan bu hikâyeler, belki de son kez hatırlanıyor burada. Havadar, hayal gücüyle.