Bakışın Ritmi

Ahmet Tulgar’ın kaleminden dökülen portreler, insanla toplumun kesiştiği noktada durur. Her bir karakter, bir duygunun, bir düşüncenin ya da bir dönemin yansımasıdır. Yazar, bakışını ritme dönüştürür; sempatiyle, öfkeyle, hayranlıkla ya da kederle çizdiği çizgilerde, memleketin ruh halini yakalar. Nesrin Topkapı’dan Devlet Bahçeli’ye, Yılmaz Güney’den Ajda Pekkan’a uzanan geniş bir yelpazede, bireylerin ötesinde kolektif bir aynaya bakarız. Bu sayfalar, sadece kişisel hikâyeler değil, aynı zamanda bir dönemin izlerini taşıyan edebi bir yolculuktur. Her portre, bir duygunun derinliğinde kaybolurken, okuru da kendi gerçekliğiyle yüzleştirir.