Bahtı Açık Bu Ayrılığın

Eski bir yolculuğun izleri, içindeki kırgınlığı ve bitmeyen yorgunluğu usulca sararken, heybesinde umut taşıyan o eski zaman yolcuları gelir aklına. "Gidince huzur dolar insana," diyen ses, seni de bu yola düşürmüştür belki. Yol boyunca zihninin kıyılarında beliren her sahne, içindeki fırtınaya yağmur damlaları ekler. Camdan süzülen her damla, uzaklaşan mesafelere eşlik edercesine kayar gider. Buğulu bir zamanın sisinde yüzler, hatıralar silikleşir. Ardında bıraktıkların gelir usuna: yarım kalan şarkılar, düşler, şiirler... Ansızın bozkırın yalnızlığı çöker içine. Derin bir nefes alırsın, geride kalanların kokusu ciğerlerine dolar. Her nefeste zamanın bıraktığı iz, acıtır gibi olur. Yolculuğun yalnızlığına teslim olur, geride ne varsa can yakanı bırakırsın. Özgürlüğe açılan tüm duygularla yola çıkmışsındır, ama yağmur sonrası toprak gibi yumuşak, dingin ve sessizsin. Çevrene bakarken geçtiğin her yer, seni.