Bağışlanmış Hüzün

Düzgün’e yönelmemin ardında yatanı hiç düşündün mü? Hakan’a duyduğun o ani yakınlık, onun evine taşınmanla her şey değişti. Eskiden platonik aşklar, el ele dolaşmalar, öpüşmeler dostluğumuzu zedelemez, aksine renklendirirdi. Ta ki sen Hakan’la birlikte olmaya karar verene dek. Birdenbire yurt odam dört duvar arasına sıkışmış gibi geldi bana. Her akşam peşinizden sürüklenir, sizinle aynı sofrada oturur, aynı havayı solurken bile dışarıda kalmıştım sanki. Hakan sana dokunurken, seni öperken ben de oradaydım; yine de siz beni bırakıp yatağa çekildiğinizde, arkanızdan kapı kapanınca, sanki haksızlığa uğramış gibi hissediyordum. Bir gece dayanamadım, Hakan’ın elini tuttum, sarıldım. O yine senin yanına gitti. Keşke ben de peşinden gitseydim, korktuğumu, yalnız olduğumu söyleseydim. Belki o zaman bu kadar acı çekmezdim.