Babanzâde Ahmet Naim

Osmanlı'nın son demlerinden Cumhuriyet'in ilk yıllarına uzanan bir köprü olan Babanzâde Ahmet Naim, sadece bir düşünce adamı değil, aynı zamanda inandığı değerlerle yaşayan bir mücadele insanıydı. Mehmet Âkif'in "sahabeden sonra en çok sevdiğim kişi" diye andığı, vefatında Edirnekapı Şehitliği'nde yan yana yatan bu bilge şahsiyet, nezaketi ve derin bilgisiyle her kesimden aydının saygısını kazanmıştı. Felsefeden matematiğe, Arapça ve Fransızca'dan hadis ilmine kadar geniş bir alanda derinleşen Naim Bey, Batı'nın ilmini alırken kendi manevi köklerine sımsıkı bağlı kalmayı başarmış nadir entelektüellerden biriydi. Döneminin ruhunu sarsan yozlaşmalara karşı dimdik duran, inancıyla hayatını şekillendiren bir isimdi. Öyle ki, vefatının habercisi bile Peygamber Efendimiz'in bir işaretiyle geldi ve bu işaret doğrultusunda namazda huzur içinde hayata veda etti. Hüseyin Hansu'nun kaleme aldığı bu eser, Ahmet.