Babamın Gözyaşları

Hayat, geride bıraktıklarımızın izleriyle örülüdür; kimi zaman bir söz, kimi zaman bir bakış, kimi zaman da gözyaşları... Çağlayan Aslan’ın *Babamın Gözyaşları*, kaybolan bir babanın ve onun yokluğunda büyüyen bir oğlun hikâyesini anlatıyor. Sigara dumanının ardında kaybolan yüzler, tekila şişesinde eriyen hayaller, sınırsız sevginin yalnızca anneden beklendiği bir dünyada, babalık ne demek sorusu yankılanıyor. Ölümün soğukluğuna karşı sıcak bir kalkan gibi duran gözyaşları, aslında bir ailenin dağılan parçalarını bir arada tutmaya çalışan son umut olabilir mi? Acının ve özlemin dilinden konuşan bu roman, sisli bir sabah gibi ağır ağır açılıyor. Kefene sarılı sigaralar, ciğerlere değil beyne dolan dumanlar, içine akıtılan ama bir türlü doyurmayan sevgiler... Her şey, sanki bir eksiklik duygusuyla başlıyor ve hiç bitmiyor. Belki de hayat, aslında hiç ulaşamayacağımız bir babanın gözyaşlarında saklıdır.