Babamı Beklerken

Lise sıralarında geçen günler, dostlukların ve ilk heyecanların gölgesinde büyüyen bir hikâye... Yan yana oturduğumuz, birlikte ders çalıştığımız, sırlarımızı paylaştığımız arkadaşlarımızı gerçekten ne kadar tanıyoruz? Onların dünyasına ne kadar nüfuz edebiliyoruz? Gözlerimiz açık olduğu sürece bakarız, ama görmek için zihnimizin de kapılarını aralamamız gerekir. Çünkü bakmakla görmek arasında ince bir çizgi vardır; her bakış bir şeyler anlatmaz, her gözlem derinlik taşımaz. Ne gördüğümüz, nasıl baktığımıza bağlıdır. Bazen perspektifimizi değiştirmek, her şeyi farklı kılmaya yeter. Tıpkı kuzeye bakan bir pencerenin, güneşin doğuşunu kaçırması gibi... Müzikle örülü bu yolculukta, gençliğin izlerini sürerken, dostlukların ve aşkın anlamını yeniden keşfediyoruz.