Babam Abdülhamid Saray ve Sürgün Yılları

Tanzimat’tan II. Meşrutiyet’e uzanan, Osmanlı’nın en çalkantılı döneminde tahtta oturan II. Abdülhamid’in yaşamı, ihanet ve yalanlarla örülmüş bir saray entrikasıyla başlar. Padişahın tahtan indirilmesi, ardından gelen uzun ve hüzün dolu sürgün yılları, imparatorluğun tarihine tanıklık eden bir sultanın gözünden anlatılır. Şadiye Sultan, babasını bir padişah olarak değil, genç bir evlat olarak sevdiğini ve bu derin duygunun onu kaleme yönlendirdiğini itiraf eder. Onun hatıraları, hem bir ailenin içsel dramını hem de bir dönemin kırılgan dengelerini samimi bir dille ortaya koyar.