Baba Bak Deniz

Nedim Gürsel, *Baba Bak Deniz*'de bir babanın iç sesine kulak veriyor. Kızı Dilay’ın neşeli kahkahaları arasında saklı hüznü, onun gözlerinden yansıyan gelecek kaygısını ustalıkla aktarıyor. Kaydıraktan kayarken babasına dönüp "Bak deniz!" diye bağıran küçük kız, bir gün elini uzatıp karanlıkta umut arayacak. Yazar, bu dokunaklı anlatıda sadece baba-kız ilişkisini değil, yaşadığımız coğrafyanın sancılarını da sorguluyor. Gazetecilerin susturulduğu, yazarların yargılandığı bir ülkede çocuklarına nasıl bir dünya bırakabileceğimizi düşündürüyor. Edebiyatın, yolculukların ve şehirlerin izinde ilerleyen bu roman, okuru hem duygusal hem de düşündürücü bir yolculuğa çıkarıyor. Gürsel, kurmaca ile gerçek arasında ustaca bir köprü kurarak, insanın içindeki o derin yalnızlığı ve umudu aynı sayfalara sığdırıyor.