Azil

Günümüz dünyasında teknolojinin hızla ilerleyişi, insanın varoluşunu kökünden sarsıyor. Ahlaki değerler, toplumsal bağlar ve bireysel kimlikler, dijital çağın acımasız akıntısında savrulup gidiyor. Televizyonun elli yılda alt üst ettiği ne varsa, internet on yılda silip süpürdü. Artık yalnızlık, bir tercih değil, kaçınılmaz bir son. Toplumdan uzaklaşan ya da dışlanan birey, kendi doğrularını yaratmanın peşine düşüyor. Ne var ki bu kopuş, hem bireyi hem de toplumu derin bir hastalığa sürüklüyor. Hakan Günday, *Azil*’de bu çarpıcı gerçeği, ana karakter Asil’in gözünden anlatıyor. Yeraltı edebiyatının sınırlarını zorlamasa da, rahatsız edici ve düşündürücü bir atmosfer yaratıyor. Asil’in benzersiz bakış açısı, felsefi sorgulamalarla örülü bir anlatıya dönüşüyor. Günday, karakterinin ruh haline uygun bir dil kurarak, modern insanın içsel çatışmalarını ustaca yansıtıyor. Teknolojinin gölgesinde şekillenen yeni.