Azap

Asya’nın düğün gecesi, bir cinayetle başlar. Gelinliği, sevdiği adamın başka bir kadına duyduğu aşkın kanıyla lekelenir. Parmaklarında kendi adı yazılı alyans, gözlerinde ise hep o kadının yansıması... Ne tam anlamıyla kurban ne de cellat olur Asya; aşkın ateşinde kendi kendini yakıp kül eder. Yıllar boyu yanar, hiç sönmez; kül olur, ama yeniden doğmaz. Gölgesi bile olmayan, kış yürekli, yağmur gözlü bir kadın... Sevdiğinin kirpiklerine takılıp boğulurken, şimdi yabancı bir çocuğa anne olmanın eşiğinde. Acının, tutkunun ve sonsuz yalnızlığın hikâyesi bu: bir azap ki, ne ölür ne de unutulur.