Azad

Sessizliklerimiz, haykırışlarımızdan daha ağır basar bazen. Yazamadıklarımız, yazdıklarımızdan çok daha derin bir yerde saklıdır aslında. Anlatamadıklarımız, anlattıklarımızdan çok daha fazla acıtır ruhumuzu. Kendimize yabancılaşmış gibi hissetsek de, aslında sadece yorgunuzdur; gerçeklerle yüzleşmek yerine hayallere sığınmanın kolaylığına kapılırız. Ama bu böyle sürmez. Değişim, bir yerlerde başlamak üzeredir. *Azad*, toplumun kadına biçtiği rollere, görünmez zincirlere ve sessizce kabullenilen psikolojik şiddete cesur bir ayna tutuyor. Azad Ceylan ve Nusret Garo’nun hayatları, görünenin ardındaki yaraları, unutulmaya çalışılan gerçekleri gün yüzüne çıkarıyor. Hüzünle gülümseten, düşündürürken şaşırtan bu roman, sayfalar arasında bir film şeridi gibi akıyor. Okudukça, suskunlukların ardındaki sesleri duymaya başlıyorsunuz.