Ayrıntı ya da Hiç

Hakikatin peşinde koşarken durduğumuz yer, aslında onun hep bir adım ötesidir. Çünkü hiçbir söz, hiçbir anlatı, gerçeği bütün çıplaklığıyla kavrayamaz; sadece ona yaklaşmanın yollarını gösterir. Abdurrahim Karadeniz’in *Ayrıntı ya da Hiç* romanı da bu arayışın izlerini sürüyor: insanın kendini, dünyayı ve anlamı yeniden yeniden kurma çabasını. Olaylar, düşünceler, yazının derinliklerinde gizlenen zenginlikler, okurun elinde birer keşif aracına dönüşüyor. Bu çaba, kimi zaman bir varoluş sancısı, kimi zaman da huzurun peşinde sürüklenen bir yolculuk olarak karşımıza çıkıyor. Her ayrıntı, aslında hiçliğe açılan bir kapı mı, yoksa anlamın ta kendisi mi? Roman, bu sorunun etrafında dolanırken, okuru da kendi hakikatini sorgulamaya davet ediyor.