Ayrılık Üzüntülerin Annesidir

Meryem’in alnı, gökyüzüne açılan bir kapıdır; şafaklar oradan doğar, akşamlar o çizgide erir. Her secde, o tertemiz alnı öpmek için yarışır gibi eğilir. O, yalnızca bir kadın değil, zamanın ötesinden süzülen bir ışıktır. Deniz feneri misali, karanlıkta yol gösterir, duaları taşır, hikmetleri kuşanır. Meryem, anneliğin ve kulluğun en yüce hâlidir; toprağa değen elleri, göğün sözünü taşır. Sibel Eraslan, bu kadim yolculukta peygamberlerin ilahilerine, kutsal metinlerin satır aralarına, rüyalara, yıldız haritalarına ve unutulmuş kıssalara kulak verir. Kur’an’ın ayetlerinden Eski Ahid’in sayfalarına, zeytin tanelerinin fısıldadıklarından deve hörgüçlerinin iniltisine kadar her sesi dinler. Meryem’in öyküsünü, sadece bir hayat hikâyesi değil, zamanın ve imanın kesiştiği bir destan olarak yeniden yazar.