Ayrılığın İçinden Geçerken

Aşkın acısı, bazen insanı içten içe kavuran bir yangına dönüşür. Bir taraf sönük kalırken, diğer yan hep yanar; mantık duygulara yenik düşer. Gönül, tutuşan ateşiyle her şeyi sarar, yakar. İlk başta acı verse de, zamanla bu alevlerin içinde yürümek bile bir tür huzur verir. Artık uzaklaşan sevgili, geride sadece anılar bırakır. Ne yazık ki, elden bir şey gelmez. Aşkın o sarhoş edici ateşine kapılmışken, ayaklar yerden kesilir, ruh yeşerir. İnsan, yanarken bile canlanır mı? Evet, alevlerin içinde erirken bile gönül yeniden doğar.